El domingo, día 6 de julio se votará la moción de censura contra Joan Laporta. Si sigue adelante, el actual presidente del Barça tendría que irse. Se ha convertido en una persona singular y controvertida.
Mirando atrás, observamos que en sus cinco años de mandato ha habido tres muy buenos y dos muy malos. Pero, fuera de eso, la imagen del presidente se ha ido deteriorando. Los centralistas medios de Madrid han criticado constantemente su catalanismo, pero yo no se lo reprocho, pues el Barça siempre ha estado vinculado a Cataluña. Eso si, creo que tiene que respetar a sus aficionados no catalanes, que, de todas maneras, no se sienten tan dolidos como afirman los medios madrileños.
Yo culpo a Laporta de ser, como presidente, el máximo responsable de que la mejor plantilla del mundo no consiguiera ganar nada dos años seguidos. Creo que no debió de permitirlo de ninguna manera. Un auténtico equipazo, con los cuatro fantásticos, tres grandes medios ofensivos y una defensa de garantías, no ha ganado nada por la falta de compromiso de sus estrellas cuando el año anterior se había prometido remediar el problema. Creo que hay que hacerlo muy mal para fracasar estrepitosamente con este equipo. Encima, cuando se veía venir la tragedia, Laporta se pasó de prepotente en un discurso que ya he comentado. Lo peor es que, si fuera aficionado del Barça, pensaría que el fracaso podría repetirse por muy buenos fichajes que hubiera.
También se recuerdan otras acciones ridículas de Laporta, como cuando se bajó los pantalones cuando el arco del aeropuerto no dejaba de pitar, o otro tipo de errores. Ahora practica la política del miedo para que la moción de censura no vaya adelante. Si gana la moción, el club sería dirigido por una gestora con casi todas las competencias, incluidos los fichajes, previamente a unas elecciones. Pues él dice que los fichajes se paralizarían, y lo respalda un amigo suyo, Sala Martí, que pesidiría la gestora. El debate de los jueves de El Larguero versó sobre esto.
En fin, no me parecen tan graves sus politiqueos, pero critico su prepotencia en algunas ocasiones y su falta de autoridad en un vestuario que se le fue de las manos. Apoyo a la moción de censura.
O domingo, día 6 de xullo votarase a moción de censura contra Joan Laporta. Se segue adiante, o actual presidente do Barça tería que irse. Converteuse nunha persoa singular e controvertida.
Mirando atrás, observamos que nos seus cinco anos de mandato houbo tres moi bos e dous moi malos. Pero, fóra diso, a imaxe do presidente foise deteriorando. Os centralistas medios de Madrid criticaron constantemente o seu catalanismo, pero eu non llo reprocho, pois o Barça sempre estivo vinculado a Cataluña. Iso se, creo que ten que respectar aos seus afeccionados non cataláns, que, de todas as maneiras, non senten tan doídos como afirman os medios madrileños.
Eu culpo a Laporta de ser, como presidente, o máximo responsable de que o mellor persoal do mundo non conseguise gañar nada dous anos seguidos. Creo que non debeu de permitilo de ningunha maneira. Un auténtico equipazo, cos catro fantásticos, tres grandes medios ofensivos e unha defensa de garantías, non gañou nada pola falta de compromiso das súas estrelas cando o ano anterior prometeuse remediar o problema. Creo que hai que facelo moi mal para fracasar estrepitosamente con este equipo. Encima, cando se vía vir a traxedia, Laporta pasouse de prepotente nun discurso que xa comentei. O peor é que, se fose afeccionado do Barça, pensaría que o fracaso podería repetirse por moi boas fichaxes que houbese.
Tamén se recordan outras accións ridículas de Laporta, como cando se baixou os pantalóns cando o arco do aeroporto non deixaba de pitar, ou outro tipo de erros. Agora practica a política do medo para que a moción de censura non vaia adiante. Se gaña a moción, o club sería dirixido por unha xestora con case todas as competencias, incluídos as fichaxes, previamente a unhas eleccións. Pois el di que as fichaxes se paralizarían, e apóiao un amigo seu, Sala Martí, que pesidiría a xestora. O debate dos xoves do Traveseiro versou sobre isto.
En fin, non me parecen tan graves os seus politiqueos, pero critico a súa prepotencia nalgunhas ocasións e a súa falta de autoridade nun vestiario que se lle foi das mans. Apoio á moción de censura.

Escribe un comentario
Los comentarios están cerrados