Publicidad:
Terra
La Coctelera

Categoría: tenis

FEDERER VUELVE A SER FEDERER

Antes de nada, me gustaría disculparme porque en el post de la Vuelta citaba a Cadel Evans como favorito a la general. Esta información la obtuve de la Guía de la Vuelta de Ciclismo a fondo, pero, al parecer, el australiano no está disputando la Vuelta. Lo lamento.

Una vez aclarado esto, quiero volver a referirme a Roger Federer, sobre quien ya he escrito un post intentando buscar explicaciones a la baja forma del suizo. Os emplazaba al US Open para calificar su forma, pero ahí ha mejorado notablemente y ha demostrado el gran campeón que es.

En el momento más difícil de su carrera, Federer mejoró notablemente para llevarse el cuarto Grand Slam de la temporada. Creo que tuvo el enfrentamiento más duro con Djokovic en semifinales, en el que yo apostaba por el serbio dada la forma de Federer, pero lo acabó resolviendo en cuatro sets. La final la ganó en sólo tres frente al que ya es cuarto del mundo, Andy Murray, que superó en semifinales a Nadal. No obstante, era la primera final de Grand Slam que disputaba el escocés, y ante un tenista de la talla de Federer, eso se nota.

Sin embargo, la temporda de Federer no fue buena. Nos tenía costumbrados a ganar tres Grand Slams por temporada y este año sólo ha conseguido uno. También vencía en varios Masters Series, y, a estas alturas de temporada, todavía no se ha llevado ni uno. Eso le condujo a perder el número 1, pero seguro que sigue dando guerra para recuperarlo y para no perder el 2.

Antes de nada, gustaríame desculparme porque no post da Vuelta citaba a Cadel Evans como favorito á xeral. Esta información obtívena da Guía da Volta de Ciclismo a fondo, pero, ao parecer, o australiano non está disputando a Vuelta. Laméntoo.

Unha vez aclarado isto, quero volver referirme a Roger Federer, sobre quen xa escribín un post intentando buscar explicacións á baixa forma do suizo. Vos emplazaba ao US Open para cualificar a súa forma, pero aí mellorou notablemente e demostrou o gran campión que é.

No momento máis difícil da súa carreira, Federer mellorou notablemente para levarse o cuarto Grand Slam da tempada. Creo que tivo o enfrontamento máis duro con Djokovic en semifinais, no que eu apostaba polo serbio dada a forma de Federer, pero o acabou resolvendo en catro sets. A final gañouna en só tres fronte ao que xa é cuarto do mundo, Andy Murray, que superou en semifinais a Nadal. No entanto, era a primeira final de Grand Slam que disputaba o escocés, e ante un tenista da talla de Federer, iso nótase.

Con todo, a temporda de Federer non foi boa. Tíñanos costumbrados a gañar tres Grand Slams por tempada e este ano só conseguiu un. Tamén vencía en varios Masters Series, e, a estas alturas de tempada, aínda non se levou nin un. Iso conduciulle a perder o número 1, pero seguro que segue dando guerra para recuperalo e para non perder o 2.

¿QUÉ LE PASA A FEDERER?

Una vez que Rafa Nadal ha logrado arañar el número 1 del tenis mundial a Roger Federer, cabe preguntarse qué le ocurre al suizo, por qué está realizando una temporada tan mediocre que le le ha llevado a perder el número 1.

Para resarcirse, Federer ha obtenido el oro en dobles junto a Wawrinka. Esto no tapa la pobre actuación del suizo en individuales, donde perdió en cuartos de final frente al americano Blake, número 8 mundial. Es que después de perder Wimbledon, Federer ha encadenado tres derrotas: contra Gilles Simon (26) en segunda ronda de Toronto, ante Ivo Karlovic (21) en tercera de Cincinnati y la citada en los Juegos Olímpicos.

Este año Federer no ha ganado ningún Grand Slam ni ningún Masters Series. Llevaba más de cuatro años como número 1. Lo habitual en uno de estos años era que, a estas alturas de temporada, el suizo llevara ya dos Grand Slams (Open de Australia y Wimbledon) y varios Masters Series. Afectado de una mononuclosis, que también mermó su comienzo de temporada, en Australia perdió en semifinales con Djokovic. Todos vimos la derrota en Wimbledon ante Rafa Nadal. Además, en tierra batida demostró estar cada vez más lejos de Nadal.

Si Federer continúa con su mala racha, el emergente Djokovic podría lograr el número 2 del suizo. La irrupción del serbio y la progresión del mallorquín han podido finalmente con la perfección del reloj suizo. A sus 27 años, a Federer debería quedarle tenis, pero dos tenistas más jóvenes parecen estar por encima. La próxima cita es el US OPEN, cuarto Grand Slam de la temporada, veremos que le depara al suizo. Sólo el futuro lo dirá.

PD: al igual que en el post anterior, los datos de ránking se han obtenido de la revista Tennis a fondo


Foto: vivedeporte.com

Unha vez que Rafa Nadal logrou arañar o número 1 do tenis mundial a Roger Federer, cabo preguntarse que lle ocorre ao suizo, por que está realizando unha tempada tan mediocre que lle lle levou a perder o número 1.

Para resarcirse, Federer obtivo o ouro en dobres xunto a Wawrinka. Isto non tapa a pobre actuación do suizo en individuais, onde perdeu en cuartos de final fronte ao americano Blake, número 8 mundial. É que logo de perder Wimbledon, Federer ha encadenado tres derrotas: contra Gilles Simon (26) en segunda rolda de Toronto, ante Ivo Karlovic (21) en terceira de Cincinnati e a citada nos Xogos Olímpicos.

Este ano Federer non gañou ningún Grand Slam nin ningún Masters Series. Levaba máis de catro anos como número 1. O habitual nun destes anos era que, a estas alturas de tempada, o suizo levase xa dous Grand Slams (Open de Australia e Wimbledon) e varios Masters Series. Afectado dunha mononuclosis, que tamén mermó o seu comezo de tempada, en Australia perdeu en semifinais con Djokovic. Todos vimos a derrota en Wimbledon ante Rafa Nadal. Ademais, en terra batida demostrou estar cada vez máis lonxe de Nadal.

Se Federer continúa coa súa mala racha, o emerxente Djokovic podería lograr o número 2 do suizo. A irrupción do serbio e a progresión do mallorquín puideron finalmente coa perfección do reloxo suizo. Aos seus 27 anos, a Federer debería quedarlle tenis, pero dous tenistas máis novos parecen estar por encima. A próxima cita é o US OPEN, cuarto Grand Slam da tempada, veremos que lle depara ao suizo. Só o futuro dirao.

PD: ó igual ca no post anterior, os datos de ránking obtivéronse da revista Tennis a fondo.

EL MEJOR TENIS DEL MUNDO

Si, señores, así es, el tenis español es el mejor del mundo. Ha brindado dos medallas a España, un oro y una plata, nada menos.

Hoy, lunes 18 de agosto, Rafa Nadal ya es número 1, y además, campeón olímpico. Yo le llamo Rafacrack. Es la punta de lanza del mejor país en cuanto a tenis masculino, contando con ocho tenistas entre los 40 mejores: Rafa Nadal, David Ferrer (4), Nicolás Almagro (11), Fernando Verdasco (13), Tommy Robredo (17), Feliciano López (22), Carlos Moyà (25) y Juan Carlos Ferrero (37). España debe refrendar estos datos volviendo a ganar la Copa Davis, o, por lo menos, venciendo a Estados Unidos en Las Ventas en semifinales.

Otro caso es el tenis femenino. Su presencia en los primeros puestos del ránking WTA es escasa. Sin embargo, también está en semifinales de la Copa Federación, donde le espera Rusia. Virginia Ruano sí estuvo en lo más alto del circuito de dobles junto a la argentina Paola Suárez. Logró una plata en Atenas junto a Conchita Martínez. Una vez retirada la argentina, jugó junto a Anabel Medina pensando en estos Juegos Olímpicos. Ganaron Roland Garros este año, sumando 10 Grand Slams para Vivi como doblista. Anabel Medina es la mejor tenista española el el ránking individual, la número 31. Juntas han formado un tándem que ha ganado otra plata, y al que solamente han podido ganar las hermanas Williams con un contundente 6-2 y 6-0. Las tenistas españolas también existen. Supongo que por culpa de la cobertura china, el pasado jueves en TVE echaron repetido el partido en el que perdió Federer con Blake antes de emitir en directoel encuentro que entonces disputaban las españolas.

PD: la información sobre los puestos del ránking la he obtenido de la revista Tennis a fondo.



Fotos: Marca.com

Si, señores, así é, o tenis español é o mellor do mundo. brindou dúas medallas a España, un ouro e unha prata, nada menos.

Hoxe, luns 18 de agosto, Rafa Nadal xa é número 1, e ademais, campión olímpico. Eu chámolle Rafacrack. É a punta de lanza do mellor país en canto a tenis masculino, contando con oito tenistas entre os 40 mellores: Rafa Nadal, David Ferrer (4), Nicolás Almagro (11), Fernando Verdasco (13), Tommy Robredo (17), Feliciano López (22), Carlos Moyà (25) e Juan Carlos Ferrero (37). España debe refrendar estes datos volvendo gañar a Copa Davis, ou, polo menos, vencendo a Estados Unidos nas Vendas en semifinais.

Outro caso é o tenis feminino. A súa presenza nos primeiros postos do ránking WTA é escasa. Con todo, tamén está en semifinais da Copa Federación, onde lle espera Rusia. Virginia Ruano si estivo no máis alto do circuíto de dobres xunto á arxentina Paola Suárez. Logrou unha prata en Atenas xunto a Conchita Martínez. Unha vez retirada a arxentina, xogou xunto a Anabel Medina pensando nestes Xogos Olímpicos. Gañaron Roland Garros este ano, sumando 10 Grand Slams para Vivi como doblista. Anabel Medina é a mellor tenista española o o ránking individual, a número 31. Xuntas formaron un tándem que gañou outra prata, e ao que soamente puideron gañar as irmás Williams cun contundente 6-2 e 6-0. As tenistas españolas tamén existen. Supoño que por culpa da cobertura chinesa, o pasado xoves en TVE botaron repetido o partido no que perdeu Federer con Blake antes de emitir en directoel encontro que entón disputaban as españolas.

PD: a información sobre os postos do ránking obtívena da revista Tennis a fondo.

NADAL GANA UNA BATALLA ÉPICA

Rafa Nadal logró la victoria en Wimbledon en una final apasionante ante Federer. Así pues, 42 años después, un español gana Wimbledon tras cinco ediciones ganadas por el rey de la hierba hasta ayer y número 1 del mundo, Roger Federer.

La final fue increíble. Casi 7 horas contando con dos parones por lluvia, acabando a más de las 10 de la noche, por lo que casi se tiene que aplazar al lunes. Tuvo que resolverse en un quinto set sin tie-break por 9-7 para Nadal. Es que la final ya comenzó tarde por la lluvia. En el primer set, Rafa Nadal consiguió romper el servicio de Federer y aguantar el suyo, por lo que se lo llevó por 6-4. Logró mantener a raya al suizo.

Al final del mismo Federer comenzó a carburar por la mejoría de su saque, y empezó el segundo set de manera fulgurante, llegando a colocarse 4-1, pero, cuando peor lo tiene, Rafa se crece, y con dos breaks logró el parcial por 6-4. El manacorí lo tenía muy cerca, pero el marcador era algo engañoso, ya que Nadal tenía un porcentaje de eficacia en bólas de break muy superior al del número 1.

En el tercer set, el guión varió algo, ya que ambos jugadores mantenían su servicio, a pesar de que Rafa tuvo un 0-40 y Federer dos 15-40. Todo cambió tras el primer parón de más de una hora, con 5-4 para el suizo. El beneficiado fue Federer. Salió creyendo en la remontada, fue más agresivo y su servicio fue demoledor. Llegaron al tie-break, vencido sin mayores problemas por el suizo.

En el cuarto set se mantuvo el guión, nadie perdía su servicio y el partido se dirigía a otro dramático tie-break. Aquí lo tuvo Rafa, se puso con 5-2 y dos saques, dispuso de dos pelotas de partido, una de ellas solventada con un gran passing de revés paralelo de Federer y la otra con un ace del suizo, una constante en estas mangas.

Así se llegó al quinto set, en el que la tónica no cambió. No había tie-break, con lo que alguien debía romper el servicio del rival para llevarse Wimbledon. Con 2-2, nuevo parón por la lluvia. Peligraba el final del partido en domingo. Pero se reanudó con el mismo guión. Hubo pocas bólas de break, y las que tuvo Federer en contra las solventaba con un gran servicio. Pasaron los juegos, y tras disponer de un 15-40, Rafa rompió el saque de Federer en una ventaja con 7-7 en el marcador. No sin suspense, en otra ventaja logró mantener su servicio en la cuarta bóla de partido situando el marcador en el 9-7 definitivo. ¡Memorable truinfo!

Hay que destacar la importancia de la fuerza mental en un partido de dicha dureza, y a Nadal a eso no hay quien le gane, a pesar de tener el partido casi ganado con dos sets a cero a favor.

Rafa Nadal logrou a vitoria en Wimbledon nunha final apaixonante ante Federer. Así pois, 42 anos despois, un español gana Wimbledon tras cinco edicións gañadas polo rei da herba ata onte e número 1 do mundo, Roger Federer.

A final foi incrible. Case 7 horas contando con dúas parones por choiva, acabando a máis das 10 da noite, polo que case se ten que aprazar ao luns. Tivo que resolverse nun quinto set sen tie-break por 9-7 para Nadal. É que a final xa comezou tarde pola choiva. No primeiro set, Rafa Nadal conseguiu romper o servizo de Federer e aguantar o seu, polo que llo levou por 6-4. Logrou manter baixo control ao suizo.

Ao final do mesmo Federer comezou a carburar pola mejoría da súa saque, e empezou o segundo set de xeito fulgurante, chegando a colocarse 4-1, pero, cando peor o ten, Rafa crécese, e con dous breaks logrou o parcial por 6-4. O manacorí tíñao moi preto, pero o marcador era algo engañoso, xa que Nadal tiña unha porcentaxe de eficacia en bólas de break moi superior ao do número 1.

No tercer set, o guión variou algo, xa que ambos xogadores mantiñan o seu servizo, malia que Rafa tivo un 0-40 e Federer dous 15-40. Todo cambiou tralo primeiro parón de máis dunha hora, con 5-4 para o suizo. O beneficiado foi Federer. Saíu crendo na remontada, foi máis agresivo e o seu servizo foi demoledor. Chegaron ao tie-break, vencido sen maiores problemas polo suizo.

No cuarto set mantívose o guión, ninguén perdía o seu servizo e o partido dirixíase a outro dramático tie-break. Aquí tívoo Rafa, púxose con 5-2 e dous saques, dispuxo de dúas pelotas de partido, unha delas solventada cun gran passing de revés paralelo de Federer e a outra cun ace do suizo, unha constante nestas mangas.

Así se chegou ao quinto set, no que a tónica non cambiou. Non había tie-break, co que alguén debía romper o servizo do rival para levarse Wimbledon. Con 2-2, novo parón pola choiva. Peligraba o final do partido en domingo. Pero se renovou co mesmo guión. Houbo poucas bólas de break, e as que tivo Federer en contra as solventaba cun gran servizo. Pasaron os xogos, e tras dispoñer dun 15-40, Rafa rompeu o saque de Federer nunha vantaxe con 7-7 no marcador. Non sen suspense, noutra vantaxe logrou manter o seu servizo na cuarta bóla de partido situando o marcador no 9-7 definitivo. ¡Memorable truinfo!

Hai que destacar a importancia da forza mental nun partido de devandita dureza, e a Nadal a iso non hai quen lle gañe, malia ter o partido case gañado

HAY QUE FELICITAR A TVE

Siento el retraso, llevo varios días sin actualizar y este tema está algo reseso. Es que estoy de exámenes, pero como diría Luís, "vamos al tema y tal".

Pues sí, en muchas ocasiones falla, como con el ciclismo y el Giro de Contador, pero hay que felicitar a TVE por su amplia cobertura en el torneo de tenis de Roland Garros.

Con Fé López al mando y su publicidad de Tenerife detrás, con el veterano Nacho Calvo, Arseni Pérez y los ex tenistas Alex Corretja y Arantxa Sánchez-Vicario en los comentarios, que me han parecido de bastante nivel. Se centraron en los partidos de españoles, pero cuando sólo jugaban extranjeros también los echaban, como los Federer, Djokovic y compañía.

Si además el mejor tenista del país gana el torneo con una facilidad aplastante en la final ante el número 1 la emisión es perfecta. En este caso, no hay quejas, sólo un aplauso.

Sinto o atraso, levo varios días sen actualizar e este tema está algo reseso. É que estou de exames, pero como diría Luís, "imos ao tema e tal".

Pois si, en moitas ocasións falla, como co ciclismo e o Giro de Contador, pero hai que felicitar a TVE pola súa ampla cobertura no torneo de tenis de Roland Garros.

Con Fé López ao mando e a súa publicidade de Tenerife detrás, co veterano Nacho Calvo, Arseni Pérez e os ex tenistas Alex Corretja e Arantxa Sánchez-Vicario nos comentarios, que me pareceron de bastante nivel. Centráronse nos partidos de españois, pero cando só xogaban estranxeiros tamén os botaban, como os Federer, Djokovic e compañía.

Se ademais o mellor tenista do país gaña o torneo cunha facilidade esmagadora na final ante o número 1 a emisión é perfecta. Neste caso, non hai queixas, só un aplauso.